استراتژی اختیار معامله چیست؟ ⭐️راهنمای جامع برای [تریدرهای فارکس و بورس]

استراتژی های اختیار معامله – [قرارداد اختیار معامله]

 

استراتژی اختیار معامله (Options Contract) یا آپشن، از جمله قراردادهای مالی مشتقه (Deriatives) هستند. استراتژی اختیار معامله (آپشن)، نشان دهنده 1000 سهم یا دارایی [در بازارهای جهانی 100 سهم] می باشد که، به آن «اندازه قرارداد» گفته می شود.

خریدار برای هر قرارداد، یک هزینه یا پرمیوم (مبلغ کوچک) پرداخت می کند. استراتژی فارکس برای قراردادهای اختیار معامله، بر پایه دو نوع است: آپشن خرید (Call Option که به خریدار حق خرید دارایی را می دهد و آپشن فروش (Put Option که حق فروش دارایی را به خریدار می دهد.

قرارداد اختیار معامله به خریدار حق می دهد [اما او را ملزم نمی کند] که یک دارایی پایه مانند سهام، کالا یا شاخص های بورسی را، در تاریخ معینی و با قیمتی تعیین شده (قیمت اجرایی) خریداری یا به فروش برساند.

اختیار معامله «آپشن» ترکیب با سیگنال فارکس، یکی از پرکاربرد ترین و البته پیچیده ترین ابزارهای مالی برای معامله گران محسوب می شود. این ابزار، یک جادوگر دوگانه است که می تواند هم ریسک را مهار کند و هم درهای سودآوری را به روی شما بگشاید!

 

قرارداد اختیار معامله, قرارداد اختیار معامله بی تفاوت, انواع اختیار معامله
قرارداد اختیار معامله برای استفاده در بازار فارکس و کسب سود

 

 

انواع موقعیت‌ ها در استراتژی اختیار معامله

در هر قرارداد اختیار معامله، یک طرف، فروشنده و طرف دیگر خریدار است. از طرف دیگر، دو نوع اختیار شامل اختیار خرید و اختیار فروش وجود دارد.

قرارداد اختیار معامله, Long Call Option, Short Put Option, Short Call Option, Long Put Option
انواع موقعیت‌ ها در تریدهای اختیار‌ معامله‌

 

به این ترتیب، انواع موقعیت‌ ها در تریدهای اختیار‌ معامله‌ به صورت زیر است:

انواع موقعیت‌ ها در اختیار معامله
موقعیت خرید اختیار خرید (Long Call Option) موقعیت فروش اختیار خرید (Short Call Option)
موقعیت خرید اختیار فروش (Long Put Option) موقعیت فروش اختیار فروش (Short Put Option)

 

خریداران، موقعیت‌ های خرید اختیار معامله خرید یا فروش می‌توانند به میزان نامشخصی سود کنند ولی زیان آن ها محدود به مبلغی است که بابت خرید اختیار پرداخت کرده‌اند.

 

آشنایی با انواع استراتژی های اختیار معامله

اختیار معامله [Option Tradingدارای استراتژی های متنوعی است که، معامله گران بر اساس تحلیل های مختلف و نگرش های گوناگون نسبت به بازار؛ از آنها استفاده می کنند. در اینجا به توضیح چند استراتژی پایه از این دسته می پردازیم:

 

استراتژی های قرارداد اختیار معامله, قرارداد اختیار معامله, قرارداد اختیار معامله بی تفاوت
استراتژی اختیار خرید، پوشش یافته یا کاورد کال و اسپرد، اختیار خرید صعودی یا اسپرد اختیار فروش نزولی

 

خرید افزایش قیمت (Long Call)

این استراتژی، برای سرمایه گذارانی مناسب است؛ که انتظار دارند قیمت سهام یک شرکت افزایش یابد. معامله گر با خرید یک اختیار خرید [Call Option]، حق خرید سهام شرکت را در یک تاریخ و قیمت معین «Strike Price» به دست می آورد.

اگر قیمت سهام بالاتر از قیمت پیش بیتی شده برود، معامله گر می تواند از این افزایش قیمت سود کسب کند.

 

فروش افزایش قیمت (Short Call)

این استراتژی در نقطه مقابل «خرید کال» قرار دارد. معامله گر با فروش افزایش قیمت، پیش بینی می کند که قیمت سهام کاهش می یابد یا ثابت می ماند.

در این حالت، معامله گر پریمیوم (قیمت اختیار معامله) را به عنوان سود دریافت می کند؛ اما اگر قیمت سهام افزایش یابد، معامله گر ممکن است متحمل ضررهای نامحدود شود.

 

خرید کاهش قیمت (Long Put)

استراتژی خرید پوت، برای کسانی است که انتظار دارند قیمت سهام کاهش یابد. معامله گر با خرید اختیار فروش (Put Option)، حق فروش سهام را در یک تاریخ و قیمت معین دریافت می کند.

اگر قیمت سهام کاهش یابد، معامله گر می تواند سهام را به قیمت بالاتری نسبت به بازار بفروشد و سود کند.

 

فروش کاهش قیمت (Short Put)

در این استراتژی، معامله گر انتظار دارد که «قیمت سهام» یا افزایش یابد یا ثابت بماند. با فروش اختیار فروش، معامله گر پریمیوم دریافت می کند. اگر قیمت سهام بالاتر از قیمت ورود باقی بماند، معامله گر می تواند پریمیوم (مبلغ کوچک) را به عنوان سود نگه دارد.

 

اسپرد (Spread)

اسپرد [Spread] یک استراتژی پیشرفته تر است که شامل خرید و فروش هم زمان اختیار معامله با قیمت های مختلف یا تاریخ های انقضای متفاوت است. هدف از این استراتژی «کنترل ریسک» و «کاهش هزینه های معامله» است.

انواع مختلفی از اسپردها وجود دارد، مانند اسپرد گاوی (Bull Spread) که با انتظار افزایش قیمت سهام و اسپرد خرسی (Bear Spread) که با انتظار کاهش قیمت سهام انجام می شود.

 

استرانگل (Strangle)

استرانگل، یک استراتژی محدود ریسک است که در آن معامله گر همزمان یک اختیار خرید (Call Option) و یک اختیار فروش (Put Option) با قیمت های اعتصاب متفاوت و تاریخ انقضا یکسان می خرد.

این استراتژی در صورتی کارآمد است که معامله گر انتظار داشته باشد؛ «نوسانات قیمتی قوی» در سهام رخ دهد، اما مطمئن نباشد که این حرکت قیمتی به کدام سمت خواهد بود.

 

استرادل (Straddle)

استراتژی استرادل، شبیه به «استرانگل» است، اما در این استراتژی، معامله گر همزمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با قیمت اعتصاب یکسان و تاریخ انقضا مشابه می خرد. این استراتژی زمانی مفید است که معامله گر انتظار نوسان قابل توجهی در قیمت دارد ولی جهت آن را نمی داند.

 

کالر (Collar)

کالر (Collar) یک [استراتژی محافظتی] است که در آن معامله گر یک اختیار فروش می خرد و همزمان یک اختیار خرید می فروشد. این کار، با هدف کاهش ریسک از دست دادن سرمایه و محدود کردن پتانسیل سود، در مقابل محافظت از سهام در برابر افت قیمت انجام می شود.

 

آیرون کاندور (Iron Condor)

آیرون کاندور، یک استراتژی پیچیده تر است که شامل ترکیب دو اسپرد عمودی است: یک «اسپرد گاوی پوت» و یک «اسپرد خرسی کال». این استراتژی در شرایطی که بازار دارای نوسان کم است و معامله گر انتظار دارد که قیمت سهام در یک محدوده مشخص باقی بماند، مورد استفاده قرار می گیرد.

سوالات متداول

❓چگونه می توان از استراتژی اختیار معامله، برای کسب سود استفاده کرد؟

معامله گران می توانند با خرید «آپشن های خرید یا فروش» و «پیش بینی درست جهت حرکت قیمت»، سود کسب کنند. استراتژی های پیچیده تر مانند [اسپردها] نیز امکان سودآوری را فراهم می آورند.

❓چگونه می توان از استراتژی اختیار معامله، برای هجینگ (محافظت از سرمایه) استفاده کرد؟

خرید آپشن های فروش و استراتژی هایی مانند کالر، به محافظت از سرمایه گذاری ها در برابر افت قیمت ها کمک می کنند. این روش ها ریسک را محدود می کنند.

❓آیا استراتژی های اختیار معامله برای بازارهای با نوسان کم هم کاربرد دارند؟

بله، استراتژی هایی مانند فروش آپشن های نوشته شده و آیرن کاندور برای کسب سود در «بازارهای با نوسان کم» طراحی شده اند.

❓آیا استراتژی های اختیار معامله پیچیده هستند؟

برخی استراتژی ها مانند خرید ساده آپشن ها ساده هستند، اما استراتژی هایی مثل اسپردها و ترکیبات آپشن ها بسیار پیچیده می باشند.

❓چه ریسک هایی در استفاده از اختیار معامله وجود دارد؟

ریسک از دست دادن کل پریمیوم (مبلغ کوچک) پرداختی، هزینه های اضافی، پیچیدگی استراتژی ها و زمان بندی حساس از جمله ریسک های موجود هستند.


درج نظر