سطوح اصلاحی در موج صعودی
سطح اصلاحی = سقف موج − (سقف موج − کف موج) × نسبت فیبوناچی
معنی هر متغیر
- سقف موج
- بالاترین قیمت موج انتخابی.
- کف موج
- پایینترین قیمت موج انتخابی.
- نسبت فیبوناچی
- ۰٫۲۳۶ یا ۰٫۳۸۲ یا ۰٫۵ یا ۰٫۶۱۸ یا ۰٫۷۸۶.
انتشار روزانه ساعت ۰۹:۳۰ به وقت تهران
همه نمادهای تحت پوششسطوح اصلاحی و اکستنشن فیبوناچی را برای هر موج صعودی یا نزولی حساب کنید — از ۲۳٫۶ تا ۷۸٫۶ درصد بازگشت و ۱۲۷٫۲ تا ۲۶۱٫۸ درصد گسترش.
بازار در خط مستقیم حرکت نمیکند. هر موج قوی، پیش از ادامه، بخشی از مسیر رفته را پس میدهد. سطوح فیبوناچی تلاش میکنند بگویند این پسدادن تا کجا محتمل است — و تجربه نشان داده نسبتهای ۳۸٫۲، ۵۰ و ۶۱٫۸ درصد، جایی هستند که بازار بیش از همه به آنها واکنش نشان میدهد.
این ابزار دو کار میکند. اول سطوح اصلاحی را میسازد: جاهایی که ممکن است اصلاح تمام شود و روند اصلی از سر گرفته شود. دوم سطوح گسترش را میدهد: اهدافی فراتر از انتهای موج قبلی که معمولاً برای تعیین حد سود به کار میروند.
با انتخاب جهت موج، محاسبه خودکار تنظیم میشود. در موج صعودی، سطوح از سقف به سمت پایین شمرده میشوند و در موج نزولی برعکس — بنابراین لازم نیست خودتان اعداد را جابهجا کنید.
ورود در جهت روند اما پس از یک اصلاح، فاصله تا حد ضرر منطقی را کوتاه میکند و همین، نسبت ریسک به بازده را بهتر میکند.
ابزار فیبوناچی روی تقریباً همهی پلتفرمها هست و بسیاری آن را روی یک موج میکشند. تمرکز سفارشها روی همان سطوح، خودش به واکنش قیمت کمک میکند.
وقتی قیمت وارد کشف قیمت میشود و سقف تاریخی میزند، هیچ مقاومتی در گذشته نیست. سطوح گسترش تنها مرجع عددی برای تعیین هدفاند.
اصلاحی که در ۳۸٫۲ درصد متوقف شود نشانهی روند قوی است؛ عبور از ۷۸٫۶ درصد بیشتر شبیه پایان روند است تا اصلاح.
موجی که ابتدا و انتهای روشن دارد و بهچشم میآید. فیبوناچی روی حرکتهای کوچک و درهم، نتیجهی قابل اتکایی نمیدهد.
صعودی یعنی حرکت از کف به سقف و نزولی یعنی از سقف به کف. این انتخاب، ترتیب سطوح را برعکس میکند.
دقیقترین کار، استفاده از بالاترین و پایینترین قیمت همان موج است، نه قیمت بستهشدن کندلها.
منطقهی بین ۳۸٫۲ و ۶۱٫۸ درصد، ناحیهی طلایی نامیده میشود و بیشترین ورودهای در جهت روند آنجا انجام میشود.
۱۲۷٫۲ و ۱۶۱٫۸ درصد رایجترین اهدافاند. حد سود را کمی پیش از سطح بگذارید تا صف سفارشها مانع رسیدن قیمت به آن نشود.
نسبتها ثابتاند؛ آنچه تغییر میکند جهت موج است.
سطح اصلاحی = سقف موج − (سقف موج − کف موج) × نسبت فیبوناچی
سطح اصلاحی = کف موج + (سقف موج − کف موج) × نسبت فیبوناچی
در موج نزولی، اصلاح رو به بالاست، پس شمارش از کف شروع میشود و نتیجه بالاتر از آن قرار میگیرد.
سطح گسترش = سقف موج + (سقف موج − کف موج) × (نسبت گسترش − ۱)
نسبتهای رایج گسترش: ۱٫۲۷۲ و ۱٫۶۱۸ و ۲٫۶۱۸
اندازه موج = سقف موج − کف موج
همهی سطوح از ضرب همین یک عدد در نسبتها ساخته میشوند؛ به همین دلیل انتخاب درست موج مهمتر از انتخاب نسبت است.
نسبت طلایی ≈ ۱٫۶۱۸ و معکوس آن ≈ ۰٫۶۱۸
در دنباله فیبوناچی، نسبت هر عدد به عدد بعدی به ۰٫۶۱۸ میل میکند — همان عددی که مهمترین سطح اصلاحی از آن میآید.
موجی که از ۱٫۱۰۰۰ تا ۱٫۱۲۰۰ بالا رفته و حالا در حال اصلاح است.
ناحیه طلایی ورود ۱٫۱۰۷۶ تا ۱٫۱۱۲۴
ورود در این ناحیه با حد ضرر زیر ۱٫۱۰۰۰، حدود ۷۶ پیپ ریسک دارد و هدف بازگشت به سقف، ۱۲۴ پیپ بازده.
موجی که از ۲٬۴۵۰ تا ۲٬۳۵۰ ریخته و حالا رو به بالا اصلاح میکند.
ناحیه فروش مجدد ۲٬۳۸۸ تا ۲٬۴۱۲
در موج نزولی، این سطوح نقاط بالقوهی از سرگیری فروشاند، نه نقاط خرید.
روند صعودی ادامه یافته و قیمت از سقف قبلی عبور کرده است.
اهداف گسترش ۱٫۱۲۵۴ و ۱٫۱۳۲۴ و ۱٫۱۵۲۴
روش رایج، بستن بخشی از پوزیشن روی هدف اول و انتقال حد ضرر به نقطه سربهسر برای باقی حجم است.
دو سناریوی اصلاح روی یک موج یکسان و آنچه هرکدام دربارهی روند میگویند.
تفسیر اصلاح ۳۸ درصدی نشانه روند قوی، ۸۰ درصدی نشانه ضعف
اصلاحی که از ۷۸٫۶ درصد عبور کند، بیشتر شبیه شروع روند مخالف است تا استراحت روند فعلی.
بهجای یک ورود در ۶۱٫۸ درصد، میتوانید حجم را بین ۳۸٫۲ و ۶۱٫۸ درصد پخش کنید تا میانگین ورود بهتری بسازید.
وقتی سطح ۶۱٫۸ درصد با نقطه پیوت یا میانگین متحرک مهم همجا شود، اعتبار آن ناحیه چند برابر میشود.
سطوح گسترش، مجموعهای آماده از اهداف پلکانی میدهند: بستن بخشی از پوزیشن در هر سطح، بدون نیاز به تصمیم لحظهای.
فیبوناچی موج بزرگتر را روی تایم بالاتر بکشید و ورود را روی تایم پایینتر پیدا کنید؛ ترکیبی که ریسک ورود را کمتر میکند.
این سطح از دنباله فیبوناچی نمیآید و ریشهی آن نظریه داو است، اما چون بسیاری به آن نگاه میکنند، در عمل کار میکند و همیشه رسم میشود.
اگر برای پیدا کردن ابتدا و انتهای موج تردید دارید، احتمالاً آن موج به اندازهی کافی معنادار نیست. سراغ حرکت روشنتری بروید.
اگر اصلاح از این سطح رد شود، فرض ادامهی روند تضعیف میشود. گذاشتن حد ضرر پشت آن، منطقیتر از یک فاصلهی دلخواه است.
رسیدن قیمت به سطح، شرط لازم است نه کافی. کندل بازگشتی یا واگرایی در همان ناحیه، احتمال موفقیت را بهمراتب بالا میبرد.
در موج صعودی باید از کف به سقف کشید. جابهجا کردن این دو، سطوح را کاملاً وارونه میکند و اعداد بیمعنا میشوند.
سایههای کندل بخشی از موجاند. نادیده گرفتن آنها، همهی سطوح را چند پیپ جابهجا میکند.
روی نمودار شلوغ میتوان ده موج پیدا کرد و برای هرکدام سطحی کشید. نتیجه، نموداری پر از خط است که هر تصمیمی را توجیه میکند.
سطوح، ناحیهاند نه نقطه. حد ضرری که دقیقاً روی عدد گذاشته شود، با یک نوسان معمولی فعال میشود.
سطح ۶۱٫۸ درصد که به نسبت طلایی معروف است. پس از آن، ۵۰ و ۳۸٫۲ درصد بیشترین توجه را دارند.
محدودهی بین ۳۸٫۲ و ۶۱٫۸ درصد اصلاح، که بیشترین ورودهای در جهت روند در آن انجام میشود.
اصلاح، بازگشت بخشی از موج و در محدودهی همان موج است؛ گسترش، اهدافی فراتر از انتهای موج و برای تعیین حد سود.
از نظر ریاضی خیر، اما در عمل چون معاملهگران زیادی به آن نگاه میکنند، رفتاری مشابه یک سطح فیبوناچی از خود نشان میدهد.
هر تایمفریمی که موج روشنی داشته باشد. هرچه تایم بالاتر باشد، سطوح معتبرترند و شکسته شدنشان معنای بیشتری دارد.
بله، و بهدلیل نوسان بالای این بازار، سطوح گسترش برای تعیین حد سود در آن کاربرد ویژهای دارند.
فیبوناچی احتمال است نه قطعیت. در بازارهای خبری یا روندهای بسیار قوی، قیمت میتواند بدون توقف از چند سطح عبور کند.
محاسبه دقیق فقط نیمی از کار است. نیمه دیگر، اجرای معامله با کمترین هزینه است — اسپرد، کمیسیون و ریبیت بروکر مستقیماً همین اعدادی را که بالا دیدید جابهجا میکنند.
پشتیبانی اف ایکس ماکسی
آماده پاسخگویی
سوالی دارید؟ از طریق تلگرام یا واتساپ با پشتیبانی اف ایکس ماکسی در ارتباط باشید.